Rumen nedir?

Rumen, hayvanın spesifik diyetinin bozulmasını başlatmak için kritik olarak simbiyotik mikroorganizmaların yaşadığı bir ön-sindirim odası olarak karakterize edilen bazı hayvanların sindirim sisteminin mide benzeri bir yapısıdır. Sıklıkla paçavra denilen bu anatomiye sahip hayvanlara geviş getiren hayvanlar denir ve çoğu diyet karbonhidrat Kredi hesaplama  gereksinimi sindirimi zor olan bitkilerle beslenen otoburlardır. Birçok çünkü çok iyi kısmen sindirim sürecinde bir rumen bulunan çeşitli organizmaların ve onların kimyasal rolleri hakkında bilinen geviş getiren bu tür inek ve koyun gibi hayvanlar, önemli bir ticaret olan hayvancılık dünyanın birçok yerinde.

"Reticulorumen", bir geviş getiren sindirim sisteminin ilk iç organına verilen terimdir . Tipik olarak çok büyüktür - bir ineğin rumen kapasitesi 25 galondan (94.6 litre) daha fazla olabilir ve bitişik retikulum odası yaklaşık olarak onda biri kadardır. Her ikisinin iç astarı farklılık gösterse de, tekil bir işlevi vardır - çiğnenmiş bitki maddesini depolarken, trilyonlarca bakteri, tek hücreli protozoa ve diğer mikroplar, hem kendi tüketimi için hem de ev sahibi için bozulur.

Ot ve diğer bitkiler tükürük ile kısmen çiğnendiğinde ve özofagus boğaz tüpünden aşağı yutulduğunda , rumenin kas dalgası kasılmaları konuyu retikülorumen içine doğru iter ve bu da ritmik olarak büzülmeye devam eder ve bu şekilde gıdaları keser. Tam bir bağırsakla, hayvan genellikle "cud çiğneme" olarak adlandırılan ruminasyon denen bir süreçte tekrar sindirilir, tekrar canlanır, tekrar çiğnenir ve yutulur. Bu, altı kadar büyük bir miktar sığır ile birlikte tekrarlanır. sürekli çiğneme günde bir saat. Yeterince bozulduğunda, yiyecek, hayvanın gerçek midesine, abomasum adı verilen küçük bir odaya pompalayan omasum adı verilen bir odaya geçer.

Rumen bir bahçıvanın kompost kutusuna benzeyen bir Kredi hesaplama  şekilde çalışır. İçinde büyük miktarda selüloz, uzun bir şeker molekülü zincirinden oluşan ve selülaz adı verilen ve bakteriler tarafından salgılanan bir enzimden oluşan lifli bitki kupürleri. Bunlardan bazıları bakteriler tarafından tüketilmekte ve ek bakteriler basit şekerleri fermantasyonu başlatmak, bitki proteinlerini ana hayvanın süt üretimi için gerekli olan amino asit laktat gibi yağlı asitlere ayırmak için kullanmaktadır. Bu temel besinlerin bazıları, retikülorumenin kılcal astarı tarafından doğrudan kan dolaşımına emilir.

Karmaşık karbonhidratlar , basit şekerler ve proteinlerin sindirilmelerine dayanarak, çeşitli bakteri türleri fibrolitik, amilolitik ve proteolitik olarak kategorize edilir . Tek hücreli protozoa, her üçü temel olarak bakterileri tüketerek sindirir. Mantarlar daha az sayılır ancak selüloz ve bitkilerin karbohidrat olmayan substratları arasındaki kimyasal bağların kırılması için önemlidir. Mikrobiyal kütlenin yaklaşık yüzde 3'ü, diğer organizmaların hidrojen ve karbondioksit atığını metan içine metabolize eden bir tür anaerobik bakteridir. Nihayetinde sıvılaştırılmış bitki materyali ile birlikte, bu mikroorganizmaların birçoğu da, vitaminleri, mineralleri ve diğer besin içerikleri için ruminant konakçı tarafından kaçınılmaz olarak sindirilir .

Rumen metabolizması, selüloz diyetinin karbonhidratlarında şeker enerjisini çıkarmak için etkili bir yoldur. Ruminant hayvanlar, gerekli enzimleri üreten Kredi hesaplama  ve büyümeleri ve çoğalmaları için gerekli besin ve çevre ile beslenen simbiyotik gastrik mikropları barındırırlar . Bununla birlikte, mikrobiyal anaerobik solunum ve diyetin fermantasyonu, istenmeyen bir yan ürüne sahiptir. Tek bir ineğin, her gün 74 galonluk (280 litre) sera gazı metanını, buruşma olarak bilinen, erüstasyon adı verilen bir süreçle salgıladığı tahmin edilmektedir.